Een vraag die me regelmatig gesteld wordt, is waarom ik in godsnaam nog al die oude games aan het spelen ben. Steevast luidt mijn antwoord dat ik er plezier aan beleef en daarmee klaar. Diep van binnen weet ik dat dit geen bevredigend en sluitend antwoord is, dus ik nam me voor om voor eens en altijd uit te zoeken wat toch die aantrekkingskracht van retrogaming is.

Om een antwoord op deze vraag te vinden, riep ik de hulp in van een outsider. Ik belde met Gamekings presentator en allround retrogame kenner Steven Saunders. Naast dat hij zijn leven lang al een gamer is, is hij al meer dan twintig jaar gamesrecensent en kent hij de industrie inside out.  Bovendien heeft hij sinds kort ook een eigen arcadehal in Amsterdam geopend: Blast Galaxy. De aangewezen man dus om te vragen wat retro nu precies is.

Pre 3D

Volgens Steven valt retro heel plat gezegd te definiëren als alles wat voor het 3D-tijdperk is verschenen. Hoewel dat een vlakke definitie is, is er volgens hem nog een onderdeel dat retro games onderscheidt van moderne titels. Een belangrijk onderdeel van de evolutie van gaming heeft te maken met de grotere aandacht voor het vertellen van een verhaal. Retrogames zijn in dat opzicht met een iets andere gedachte ontwikkeld legt Steven uit: “Bij een heleboel van de retrogames draait het echt alleen om leuke gameplay. De fun die je beleeft met de mechanics die in de game zitten; dat is de kracht van zo’n game.”

Ondanks deze definitie blijft er een grijs gebied bestaan over wat onder retro geschaard kan worden, en wat niet. Persoonlijke beleving en geschiedenis met een game kan een net zo grote rol spelen. Wat ik als retro zie, is in een bepaald opzicht heel anders dan iemand die is opgegroeid in de tijd van de NES. Ik krijg retro gevoelens bij een game uit begin 2000, omdat in die periode mijn eerste kennismaking met gamen plaatsvond. Voor iemand die al jaren gamet, hoeft dat natuurlijk helemaal niet het geval te zijn.

Ook Steven stelt dat het veel met iemands persoonlijke beleving te maken heeft. “Als je bijvoorbeeld jonger bent dan ik dan kan een Playstation 1 misschien al retro zijn. Dat is natuurlijk niet fout, maar in mijn beleving is het na de Super Nintendo en de Sega Mega Drive een wat hardere grens. Het is niet dat het niet meer retro kan zijn, maar voor mij ging het vanaf de Playstation wel een beetje over in het nieuwe tijdperk.”

Populariteit

De laatste jaren is er daarentegen een revival geweest van de waardering voor deze retrostijl in gaming. Het feit dat het een tijdje heeft geduurd voordat die herwaardering kwam, heeft volgens Steven te maken met de introductie van 3D. “Toen 3D net nieuw was, had niemand meer interesse in 2D. Mensen zagen het als iets ouds en 3D was nu beter.”

Dit blindstaren op 3D duurde niet eeuwig en na een tijdje ontstond er weer een nieuwe waardering voor oudere titels. “Die filmische ervaring en dat je wordt ondergedompeld in een volledig geloofwaardige 3D-wereld is een hele toffe ontwikkeling , maar dat is geen vervanging van alles wat daarvoor is geweest”.

Nostalgie

Een ander onderdeel wat zeker niet genegeerd moet worden, is de nostalgie die gamers ervaren bij oudere titels. Zelf heb je het vast ook weleens ervaren. Momenten waarop je mijmert over vervlogen zomeravonden waarop je met je maten een oude game speelde. Bitterzoete herinneringen aan een ‘makkelijkere’ tijd waarin je minder zorgen had en kinderlijke onschuld nog bestond. Hierin ben je niet alleen, want uit verschillende onderzoeken blijkt voor veel retrogamers nostalgie een hele grote aantrekkingskracht te zijn.

Gamers die gelukkige herinneringen aan een oude titel hebben, willen die opnieuw beleven en zijn bereid daarvoor te betalen. En waar vraag is, is aanbod. De afgelopen jaren zijn honderden oude games opnieuw uitgebracht. De mini-NES en -SNES waren al genoemd, maar een succesvolle website als GOG (Good Old Games) richt zich vrijwel alleen maar op oude titels.

Confrontatie

Toch werkt een herinnering aan het verleden soms juist averechts. Op het moment van schrijven ben ik bezig met een review van Mafia uit 2002. Voor die tijd was de game geweldig, maar nu valt duidelijk te zien dat de game door de jaren heen toch wat minder tof is geworden.

Steven vertelt daar hetzelfde over. “Sommige games blijven qua gameplay beter overeind dan andere.  Vroeger speelde je alles wat los en vast zat, dus ook de minder goede games. Die waren toen goed genoeg, maar nu merk je dat je na een tijdje bij wijze van spreken toch wel je telefoon erbij pakt”.

Het succes van retrogaming moet volgens hem dan ook niet alleen in nostalgie worden gezocht. Games die in de kern een goede gameplay hebben, blijven mensen aanspreken zonder dat ze daar per se goede herinneringen aan hoeven te hebben. “Het is niet alleen maar iets voor mensen die ermee zijn opgegroeid. Het is echt iets wat iedere generatie tof vindt.”

Indie

De herwaardering voor retrogames gaat ook hand in hand met de opkomst en het succes van de indiescene in gaming. Door de technologische vooruitgang is het tegenwoordig mogelijk om met een klein team en budget hele toffe 2D-games te maken. De games die zij produceren zijn niet zozeer qua retro qua release date, maar wel qua gameplay.

“Door de opkomst van de indiescene is de hele 2D-cultuur zich aan het doorontwikkelen. Veel games gebruiken de basis van vroeger, maar voegen heel veel modern gamedesign toe. Dit levert nieuwe en interessante dingen op die net zo tof kunnen zijn als een God of War waar grote teams jaren aan werken met miljoenen budgetten,” vertelt Steven.

Op Steam zijn hier talloze voorbeelden van. Hollow Knight is bijvoorbeeld een game met moderne graphics, maar is qua focus op gameplay zeer retro. Binnen enkele maanden na de release had de titel al meer dan 500.000 exemplaren verkocht. Of wat te denken van Shovel Knight, een 2D side-scroller in volledige 8-bit stijl, die meer dan 2 miljoen exemplaren heeft verkocht.  Hollow Knight werd gemaakt door drie developers en Shovel Knight door zes. Ter vergelijking: een Call of Duty game heeft vijfhonderd of meer mensen in hun team zitten.

Toekomst

Retrogaming is dus niet alleen iets van het verleden, maar heeft ook vandaag de dag een rol in het gaminglandschap. Naast de moderne, extreem verhalende kant in gaming blijven er titels bestaan die zich in de eerste instantie focussen op het halen van plezier uit goede, vermakelijke gameplay.

De indiescene vormt een aangenaam contrast met de andere kant van de gamesindustrie waar het op zijn zachtst gezegd nogal turbulent aan toe gaat. Het drama rondom de lootboxes, de krankzinnige hoge ontwikkelingskosten en de vraag hoe er nu winst gemaakt moet worden. Wat betreft retrogaming ziet Steven de toekomst rooskleurig in. “Er is nu een hele fijne stroming gaande van allerlei mensen die hele leuke creatieve ideeën hebben zonder dat ze automatisch bij zo’n grote studio aan de bak hoeven.”

 

Write A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.