Vroegâh kocht ik al mijn games in de winkel, maar de laatste jaren doe ik dat vrijwel alleen nog maar online. Is het anno 2018 nog wel zinvol om naar een ‘klassieke’ gamewinkel te gaan? Ik nam de nobele taak op me om veertig euro te verkwanselen om te vergelijken waar je meer waar voor je geld krijgt: Klassieke gameshops versus online.

Mijn eerste game heb ik geloof ik rond mijn achtste gekocht. Destijds was mijn enige bron van inkomsten zakgeld en verjaardagen, dus een nieuwe game kopen was nagenoeg onmogelijk. Ik was aangewezen op de budgetbakken waarin meestal alle oude en crappy games kwamen te liggen die afstevenden op een enkeltje naar de vuilnisbak. Soms trof je er echter ook een pareltje in aan. Op een dag lag in de bak Age of Empires I, een game die ik af en toe bij vrienden speelde. Met maanden van zakgeld rekende ik de game af en ging als een kind zo blij (letterlijk) naar huis.

Online aanschaffen was er toen niet of nauwelijks bij. Naast dat er geloof ik nauwelijks webshops bestonden, was het internet in ons boerendorp echt om te janken zo traag. Onze maximale downloadsnelheid bedroeg, hou je vast, 160 KB per seconde! In de loop der jaren veranderde dit en kocht ik juist meer en meer online. Een gameshop bezoeken, deed ik eigenlijk nog amper. Best wel zonde, merkte ik laatst.

Tweedehands

De eerste stop is bij Gamemania. Bij binnenkomst valt het me meteen op dat de befaamde budgetbakken er niet meer staan. Jammer. Ook wordt het me al snel duidelijk dat wanneer ik een beetje waar voor mijn geld wil krijgen, ik ben aangewezen op de tweedehands games. Tot mijn vreugd zijn dat er redelijk en valt het aanbod mij alleszins mee. Wel jammer dat er geen echte retro-games tussen zitten en het oudste de Xbox-360 is. Gelukkig ben ik ook in het bezit daarvan, dus alle hoop is nog niet vervlogen.

Boven het schap prijkt een advertentie: 5 tweedehands games voor 20 euro. Zou het zo mooi én makkelijk zijn? Nee, natuurlijk niet. Tussen de rijen games vind ik maar één titel die ik nog aan mijn collectie wilde toevoegen. De rest heb ik al, of kan mij simpelweg niet boeien. De hoeveelheid crap valt mee. In mijn herinnering lagen er altijd talloze rukgames in de schappen. Games als Hondencoach Gerard of Barbie’s Trimsalon schitteren, godzijdank, in afwezigheid.
Op het gebied van pc-games is het redelijk triest gesteld. Games van voor 2013 lijken ze nauwelijks te hebben en het zijn met name de titels die je overal ziet liggen. Bovendien zijn de games nogal behoorlijk, eh, prijzig.

Bij het afrekenen vertelt de verkoopmedewerker dat het aanbod tweedehandsgames de laatste jaren behoorlijk is afgenomen. Vooral na de komst van de laatste generatie consoles wordt er volgens hem meer en meer digitaal aangeschaft. Jammer, want rondsnuffelen in zo’n winkel heeft wel wat. Met welgeteld één game verlaat ik de winkel en ga ik op weg naar de volgende. Het is te hopen dat het nog iets beter wordt.

Nedgame

Mijn volgende stop is bij Nedgame. Wanneer ik de winkel binnenstap, word ik begroet door een bijna uitpuilende winkel met gamehoesjes. Een mooi gezicht. Het aanbod tweedehands games is in vergelijking met de Gamemania gigantisch. Wanneer je verder de winkel inloopt, bereik je het retro-domein. Rekken vol PS2, Wii en PC-games staan langs de muren opgesteld. Ook hebben ze een collectie van Nintendo-64 games, maar tering, wat zijn die dingen duur. Paper Mario gaat voor meer dan honderd euro! Bijna de helft van wat een Xbox One tegenwoordig kost.

Ik kan mijn geluk niet op wanneer ik zie dat ze ook een grote sectie aan oude Xbox titels hebben. Tot mijn verbazing vallen de prijzen ook nog eens behoorlijk mee. Tussen het aanbod vind ik onder andere de eerste Prince of Persia en de klassieke snowboardgame Amped. Beide titels kosten slechts vijf euro en voor ik het weet, heb ik ze in mijn handen. Ook koop ik Vanquish voor de Xbox 360. Ik ken de game niet, maar damn, dat hoesje! Voor vijf euro kon ik hem simpelweg niet laten liggen.

Eindbuit: Amped, Prince of Persia, Vanquish, Fable II

Totale prijs: 21,95

Online

Na een toch wel geslaagde offline-expeditie is het nu tijd om het online-aanbod onder de loep te nemen. Waar je in een stad redelijk bent aangewezen op de aanwezige gamewinkels en hun assortiment, zijn online de mogelijkheden eindeloos. Je kan zoveel makkelijker de game vinden waar je naar opzoek bent. Natuurlijk heb je Steam, maar ook GOG (Good Old Games) en G2A, de ‘marktplaats van games’. Laatstgenoemde vind ik wel een lastig geval. De games op de webshop zijn ziekelijk goedkoop, maar hun verdienmodel schijnt funest te zijn voor developers. Sommige ontwikkelaars zeiden zelfs dat ze liever hadden dat je hun game illegaal downloadde, dan dat je het kocht via G2A. Volgens velen hangt er een shady vibe over de website waarbij een groot gedeelte van de aangeboden gamekeys zijn gekocht met gestolen creditcards. Fucked-up? Jazeker. Toch is G2A kneiter populair en als je een blik op de website werpt, snap je ook waarom.

Bodemprijzen

Zo zag ik de laatst door mij gereviewde game Max Payne voor fucking 93 cent te koop. Ik weet zo snel niet waar ik moet kijken, want tering wat is er veel en wat is het goedkoop. Wanneer ik filter op First-Person Shooters stromen de ‘gouwe ouwe’s’ mij tegemoet. Daar hebben we bijvoorbeeld Wolfenstein 3D. Een niet heel bijzondere game, maar elke zichzelf serieus nemende retroblogger moet hem eigenlijk in zijn bibliotheek hebben staan. Prijs? 84 cent. Ook zie ik Quake 2, het vervolg op de epische First-Person Shooter van ID, voor 1,95.

Als ik overstap naar RPG’s valt mijn oog al snel op  De Game of the Year Edition van The Elder Scrolls IV: Oblivion. Ik heb de game op de Xbox 360, maar wilde hem altijd al een keer op de PC spelen. De prijs is een lachertje: €4,75. Ook zie ik de multiplayer-game Crawl die al tijden op mijn verlanglijstje in Steam staat. Via de website is die alleen aanzienlijker goedkoper dan in de Steam Store: 80 eurocent, tegenover 15 euro in de Steam Store. Zulke prijsverschillen zetten mij wel aan het twijfelen. Hoe is het mogelijk dat deze games zó goedkoop worden aangeboden?

Braaf

Wanneer puntje bij paaltje komt, besluit ik de games toch niet via G2A aan te schaffen. Het is een principekwestie, maar naar mijn idee wel het juiste besluit. In plaats daarvan wend ik mij naar Steam en GOG, waar in de Sale ook absolute koopjes zijn te vinden. Op GOG tref ik de toffe indie-game Limbo aan voor 1,69 en op Steam koop ik de klassieke RPG Morrowind voor 7,50. De prijzen van games die niet in de sale zijn, komen grofweg overeen met de games in de winkel. Het feit dat je bij de digitale aanschaf geen hoesje krijgt, ervaar ik stiekem toch wel als een gemis.

Eindbuit: Quake II, Return to Castle Wolfenstein, Limbo, The Elder Scrolls III: Morrowind.

Totale prijs: €19,17

Kast

Dus ja, online kan het zo veel goedkoper om je games te kopen, maar je bent wel van een paar dingen afhankelijk. Als er een online sale is, ben je vaak vele malen goedkoper uit. Als je besluit via de G2A te kopen, ben je vrijwel altijd goedkoper uit, maar dan geef je je geld wel aan een dubieuze winkel. Ondanks de voordelen van online merkte ik toch een voorliefde voor klassieke gameshops hebben. Er gaat weinig boven het gevoel van een game fysiek in je handen te hebben en de verpakking in je kast te hebben staan.

Write A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.